مطالعات تفصیلی صحرایی و ثبت خردلرزه ها در مدت زمانی کوتاه (اواخر مرداد ماه تا اوایل مهر 1377) در گستره کوچکی که گسل صحنه، قطعه میانی گسل اصلی عهد حاضر کوه های زاگرس را در بر می گیرد، نشان می دهد که گسل صحنه ساختاری با سازوکار امتداد لغز فشاری، از نوع ساخت گلی مثبت است که در حال حاضر فعالیت لرزه ای قابل ملاحظه ای را نشان نمی دهد.پهنه های بیشینه تخریب زمین لرزه های تاریخی، مراکز مه لرزه ای زمین لرزه های قبل از استقرار شبکه لرزه نگاری جهان (1900-1963)، و همچنین موقعیت مکانی خرد لرزه ها به همراه زمین شناسی ساختمانی گستره مورد مطالعه، نشان می دهد که گستره محدود بین گسل صحنه و گسل نهاوند مجموعه ای ساختاری و غیر تفکیک است، به گونه ای که فعالیت لرزه ای گستره بین این دو گسل را نمی توان مشخصا به هیچ یک از ساخت های جنبای شناخته شده نسبت داد. فعالیت خردلرزه ای ثبت شده، در بین بخش جنوبی گسل صحنه و ادامه شمال غربی گسل نهاوند، که پهنه مه لرزهای زمین لرزه 13 دسامبر1957 میلادی فارسینج رادر بر می گیرد،محدود است سازوکار کانونی زمین لرزه ها و تحلیل ساختاری، دگرشکلی با مولفه غالب امتداد لغز راستگرد در امتداد گسل صحنه را تأیید می کند. کانون زمینلرزه های ثبت شده در مدت زمان استقرار شبکه موقت لرزه نگاری، نشان می دهد که زمین لرزه های گستره مورد مطالعه، به طور عمده در اعماق حدود10 کیلومتری روی می دهند.

تهویه تونل در مرحله بهره برداری با توجه به ایجاد امنیت و آسایش تردد در تونل، بسیار مهم است. بدون داشتن یک سیستم تهویه مناسب و کارآمد، هیچ تونل یا راه زیرزمینی، به طور امن و سالم قابل استفاده نیست. در این پژوهش، بهترین سیستم تهویه تونل شماره 2 راه اصلی پاتاوه به دهدشت (قطعه سوم) در جنوب غربی استان کهگیلویه و بویر احمد، در حین بهره برداری طراحی شد. ابتدا با استفاده از استانداردهای مختلف، لزوم استفاده از تهویه مکانیکی در این تونل مشخص و با توجه به مزیت های استفاده از تهویه طولی، این روش تهویه برای تونل، انتخاب شد. با استفاده از روش های کلاسیک و روش پیارک، شدت جریان لازم برای تهویه تونل محاسبه شد و سپس با در نظر گرفتن مولفه های مختلف فشار، افت فشار لازم به دست آمد. برای به دست آوردن شدت جریان نهایی از یک تحلیل آماری استفاده شد و در نهایت مقدار 155 متر مکعب در ثانیه به عنوان شدت جریان هوای لازم در تونل به دست آمد. افت فشار کلی در این تونل برابر 47 پاسکال است. با توجه به محاسبات، مشخصات چندین بادبزن بررسی و سرانجام 9 عدد بادبزن مدل 6-403/900 از شرکت نوونکو انتخاب شد.

در نهاده های فلسفه تاریخ، والتر بنیامین اشاره می کند که هیچ سند تمدنی وجود ندارد که درعین حال سند بربریت نباشد. آشکارترین نمونه های این اسناد تمدن در بحث بنیامین را می توان در یادمانها در آثار معماری شکوهمند یافت. هیتلر بیان داشته بود که معماری در قالب عبارات و کلماتی از جنس سنگ، بیانیه های پرشکوه، تاثیر گذار و ماندگاری را از هر عصری ارائه می دهد و هر دوره پر شکوهی، خود را از طریق ساختمان هایش بیان کرده است. تاریخ نشان داده است که حاکمان شدیدا به بیانیه های پرشکوه سنگی علاقه مند بوده اند و این آثار می توانند به ابزار مهمی در دستان قدرت حاکم برای تثبیت جایگاه بالادستی و کنترل توده، تبدیل شوند. بحث بنیامین، تفسیر غالب و فاتحانه ای که تاریخ را فرایندی رو به جلو و درحال پیشرفت معرفی می کند، به چالش می کشاند؛ نگره غالبی که در پی ارائه تصویری آرمانی از این آثار در راستای تایید و تثبیت گذشته پرشکوه فرهنگی است، تا بتواند با بهره گیری از آن، به قلمروی جغرافیای فرهنگی یکپارچه و دلخواه خود شکل دهد. این پژوهش که از نوع نظری و با روش توصیفی- تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای صورت گرفته است، می کوشد به کمک بحث بنیامین، و با بهره گیری از شیوه اندیشیدن سینمایی، نقش آثار معماری شکوهمند را در تثبیت و شکل دهی به جغرافیای فرهنگی ملی مورد بازخوانی قرار دهد. با بهره گیری از مونتاژ در مواجهه با این اسناد شکوهمند فرهنگی- تاریخی، می توان به سوی افق های گشوده تری برای خوانش این آثار حرکتی را آغاز نمود. با یادآوری محدودیت های الگوهای تاریخ نگاری سنتی، اندیشیدن مونتاژی می تواند روایت های غالب تاریخی را درباره آثار هنری به چالش بکشاند. کشف، بازخوانی و تلاش برای قراردادن آثار خاموش و نادیده انگاشته شده درکنار سند های شکوهمند، و یا بازخوانی آن سند های شکوهمند، رها و فارغ از نگره های ایدئولوژیک، می تواند منجر به فروپاشی سیستم جامع خیالین گردد. درنتیجه، با زوال این پوشش کلیت بخش و زدودن هاله های ایدئولوژیک افشانده شده ازسوی قدرت هژمونیک، جغرافیای خیالی فرهنگی نیز، به قطعه های پراکنده و گسسته مبدل می گردد.

شریان جریان چپ از سینوس والسالوا چپ آئورت جدا می شود و طول 6-3 میلی متر دارد و دو شریان اصلی قدامی - نزولی چپ و چرخشی چپ از آن جدا می شود انسداد کامل شریان کرونر اصلی چپ (Left main) یک پدیده نادر است. معمولا همراه با یک انفارکتوس بسیار وسیع و به دنبال آن شوک کاردیوژنیک و مرگ است.بیمار آقای 55 ساله که به دلیل درد شدید و طولانی قفسه صدری مراجعه کرده اند. بیمار سابقه درد قفسه صدری را از یکسال قبل ذکر می کند که با فعالیت ایجاد شده است از صبح روز مراجعه درد شدید تمام قفسه سینه پیدا کرده اند که با تعریق و تهوع همراه بوده است. درد حدود یک ساعت طول کشیده است و به دنبال آن به اورژانس بیمارستان امیرکبیر مراجعه کرده اند در روزهای بعدی بستری حملات مکرر آنژین پیدا کرده اند که با نیترات زیر زبانی بهبود می یافته است. به دلیل عدم پاسخ به درمان دارویی بیمار جهت کرونری آنژیوگرافی کاندید شدند. در آنزیوگرافی انسداد شریان اصلی چپ دیده شد و کل سیستم چپ از کولترال های کرونر راست خون دهی می شود. بیمار کاندید CABG شدند.همانطور که اشاره شد انسداد شریان اصلی چپ بدون شوک کادیوژنیک و مرگ یک پدیده نادر است انسداد شریان اصلی کرونری چپ بدون انفارکتوس وسیع و مرگ معمولا در مواردی اتفاق می افتد که این انسداد تدریجی بوده و کولترال بسیار خوب از شریان کرونر راست به وجود آمده باشد.که در این موارد علائم بیماری ممکن است به صورت آنژین پایدار و به هنگام فعالیت بروز کند. که بیمار ما نیز در یکسال اخیر به دنبال فعالیت دچار آنژین شدید رترواسترنال شده است درمان انسداد کامل شریان اصلی چپ اصولا جراحی بوده که لازم است هر چه زودتر انجام شود.

ریزساختار و خواص گرمایی انواع کوپلیمرها و ترپلیمرهای قطعه ای سنتز شده از راه پلیمرشدن رادیکالی انتقال اتم با درشت آغازگر پلی وینیل استات کلردار شده بررسی شدند. کسر مولی هریک از قطعه ها و طول زنجیر کوپلیمر برای کوپلیمرهای قطعه ای پلی (وینیل استات قطعه متیل آکریلات) از راه مقادیر حاصل از طیف سنجی رزونانس مغناطیسی هسته هیدروژن محاسبه شدند. دماهای انتقال شیشه ای قطعه های پلی وینیل استات و متیل آکریلات با روش گرماسنجی پویشی تفاضلی به ترتیب حدود 36 و ºC 8 به دست آمد. تغییرات تخریب این نوع از کوپلیمرهای قطعه ای با آزمون تجزیه گرماوزنی تقریبا مشابه و سه مرحله تخریب مربوط به دمای شروع تخریب کلرهای موجود در زنجیر کوپلیمر، قطعه های پلی وینیل استات و پلی متیل آکریلات به ترتیب 238، 295 و ºC 345 است. در بررسی خواص گرمایی ترپلیمرهای قطعه ای پلی وینیل استات قطعه پلی (متیل آکریلات کو متیل متاکریلات) دیده شد که با افزایش کسر مولی واحد متیل متاکریلات در قطعه دوم از مقدار 0.358 به 0.733 و دمای انتقال شیشه ای آن از 49 به 91ºC  افزایش می یابد. روند تغییرات کاهش وزن در بررسی تخریب هر دو ترپلیمر قطعه ای مشابه است و بیشتر بودن دمای تخریب گرمایی واحد متیل آکریلات موجب تاخیر دمای تخریب واحد متیل متاکریلات در کوپلیمر می شود.